شمارۀ 42 نشریه «چشم‌انداز نو» منتشر شد

شمارۀ 42 نشریه «چشم‌انداز نو» منتشر شد




  • سخن نخست
    First who then what
    اول فرد، بعداً هدف

    سیرتطور مفهوم اداره امور کارکنان از اداره کارگزینی تا مدیریت سرمایه‌های انسانی به‌نحوی بیانگر اهمیت کنونی و جایگاه این مؤلفه در تعالی، کمال و توفیق انسان‌هاست.
    جایگاه نیروی انسانی در سازمان‌ها به‌نحوی است که بخش مهم تفاوت ارزش واقعی و ارزش بازار سازمان‌ها و برندها به میزان توانمندی، خلاقیت، نوآوری و کارآمدی منابع انسانی آن‌ها وابسته است و تنها نقطه تمایز در رقابت ابرسازمان‌ها به تفاوت و تمایز کارکنان، کارشناسان و مدیران سازمان‌ها ارتباط دارد.
    به همین مناسبت است که امروزه از حسابداری منابع انسانی و دارایی‌های انسانی سازمان سخن می‌رود و در ترازنامه و در بخش دارایی‌ها جایگاهی به آن اختصاص یافته است.
    امروزه به نظر می‌رسد لیگ برتری در حوزه منابع انسانی در سطح ملی و بین المللی رخ داده است و سازمان‌ها برای غلبه بر رقبا و کسب سهم بازار، ضمن توجه به آموزش، به بازآفرینی و بازپروری کارکنان و مدیران برتر و موفق سایر رقبا و سایر سازمان‌ها اقدام می‌کند تا در رقابت‌های سهمگین بازار توان مبارزه را داشته باشند.
    تنها نقطۀ اتکا و عامل ماندگاری و پایداری هر شرکتی نیروی انسانی آن است. نیروی انسانی کارآزموده و توانگر منجر به توانگری سایر حوزه‌ها ازجمله حوزه مالی و فنی نیز خواهد شد. درحالی‌که این روزها، به نظر می‌رسد عامل اصلی عدم توانگری مالی اغلب شرکت‌های بیمه در صنعت بیمه ایران، تحلیل رفتن توانگری انسانی و علمی و فنی کارکنان و مدیران آن شرکت‌ها باشد.