اصطلاحات بیمه ای

حفاظت کارگاههای ساختمانی در مقابل حریق

حفاظت در مقابل حریق باید با نوع و وسعت کارهای موجود در قرارداد مطابقت داشته باشد. توصیه های زیر را باید به عنوان متمم قوانین محلی یا مقررات خاص قلمداد نمود.

  • اشکال حفاظت در مقابل حریق
    • باید پیوسته مسئولیت سرپرست کارگاه ساختمانی را درخصوص حفاظت کارگاه در مقابل حریق به او یادآوری نمود. حتی اگر مسئولیت نظارت روزانه به فرد دیگری محول شده باشد، مسئولیت نهایی باید همچنان بر عهده سرپرست کارگاه ساختمانی باشد.
    • شخصی که مسئول نظارت بر حفاظت در مقابل حریق است باید در کل کارگاه ساختمانی در هر نوبت کاری یکبار گشت بزند.
    • کارگاه ساختمانی را باید با حصارهائی که بطور صحیح ساخته شده اند محفوظ داشت.
    • بناهای موقتی ( دفاتر کار، استراحتگاهها، انبارهای مصالح ساختمانی و غیره ) باید با مصالح غیر قابل اشتعال یا دست کم مصالحی با قابلیت اشتعال محدود ساخته شوند. فواصل ایمنی کافی باید در میان بناهای موقتی حفظ شود ( این ویژگی بخصوص در مورد انبارهای مصالح ساختمانی بسیار با اهمیت است ).
    • محلهای سکونت باید به خوبی از کارگاه ساختمانی مجزا شوند و باید ابزار کمکهای اولیه ( تجهیزات آتش نشانی، لوله های آب آتش نشانی و غیره ) جهت حفاظت در مقابل حریق به میزان کافی در اختیارشان قرار گیرد. وسایل پخت و پز باید به خوبی با تجهیزات آتش نشانی که به بهترین نحو نگهداری شده اند مجهز شوند.
    • مصالح ساختمانی و تجهیزات انبار شده در بناها ( مکانهای سرپوشیده ) یا در هوای آزاد باید با هزینه ای که معمولاً نباید از 500.000 دلار تجاوز کند به بخشهای حریق تقسیم شوند. براساس روش ذخیره‌سازی فضای آزاد کافی باید بین هر بخش فراهم شود تا امکان دسترسی وجود داشته باشد.
    • مصالح ساختمانی قابل اشتعال باید به وضوح علامتگذاری شده و به طور جداگانه انبار شوند.
    • مصالح ساختمانی بسته‌بندی شده ، مایعات قابل اشتعال و مواد محترقه باید با حفظ فاصله ایمنی از بناها، کارگاهها و انبارها ذخیره شوند.
    • از بکار بردن مواد قالب‌بندی قابل اشتعال، چوب بست و غیره در صورت امکان باید اجتناب نمود. درصورت لزوم استفاده از چنین موادی، باید با حفظ فاصله ایمنی از کارهای ساختمانی بکار گرفته شوند.
    • دیوارهای حریق بین بناهای مختلف باید در هر طبقه بطور مجزا نصب شوند ( بدون هیچ نوع سوراخی در دیوار ) پارتیشنها (حائلها) نیز باید در اسرع وقت نصب شوند (تقسیم به بخشهای حریق).
    • پلکان باید به همراه صفحات کف نصب شود تا مسیرهای فرار و امکان دسترسی جهت اطفای حریق تأمین شود.
    • پلکان و مسیرهای دسترسی مأمورین آتش نشانی باید آزاد بوده و نباید به عنوان محوطه انبار یا توقفگاه استفاده شود.
    • درب های حریق با امکان بسته شدن خودکار باید در اولین فرصت نصب شوند.
    • هادی جریان برق باید هرچه سریعتر نصب شود.
    • درخصوص اداره محل باید حداکثر توجه را مبذول داشت مانند:
      • انبار کردن به طور منظم .
      • برداشت مصالح ساختمانی بسته بندی شده قابل اشتعال به طور مرتب ، چه از طریق سوزاندن در کارگاه و در مکانی امن چه با انتقال از کارگاه .
      • پاکسازی کارگاه حداقل یکبار در هفته .
    • کارهای با شعله باز ( جوشکاری، برش کاری و غیره ) مستلزم حداکثر احتیاط است . همه مصالح ساختمانی قابل اشتعال موجود در محل باید انتقال یافته یا در پوشش قرار گیرد زیرا جرقه های جوشکاری تا 10 متر امکان پریدن دارند. پس از اتمام اینگونه کارها باید گشت های بازبینی به طور مرتب انجام شود.
    • به هنگام استفاده از عایق قابل اشتعال و مصالح ساختمانی آب‌بندی کاری یا چسبها ( گرمایش و جوشش روکش و مواد آب بندی و غیره ) نیز احتیاط ویژه ای لازم است.
    • قوانین " استعمال دخانیات ممنوع " باید در محلهائی که در معرض حریق قرار دارند ( انبارها و غیره ) و در مجاورت عملیات خطرناک به اجرا درآورده شود.
  • اشکال کنترل حریق
    • برای کارگاه در شب و آخر هفته ها باید نگهبان در نظر گرفت ( معبرهای منظم برای نگهبان).
    • هرگونه حریقی باید فوراً به سرپرست کارگاه که مسئول نظارت بر حفاظت در مقابل حریق است و در صورت لزوم از طریق سیستم ارتباطی موجود ( دستگاه مخابره ، تلفن ) به نگهبان مستقر در ورودی اصلی گزارش شود . یک سیستم زنگ خطر مناسب (سوت ماشین یا سوت خطر کارگاه) باید فراهم شده و به طور مرتب آزمایش شود. شماره تماسهای ضروری ( سرپرست کارگاه ، شخص مسئول نظارت بر حفاظت در مقابل حریق، نگهبان در ورودی اصلی ، مأموران آتش نشانی ، پزشک ) باید در کنار هر تلفن به وضوح دیده شوند.
    • تجهیزات آتش نشانی قابل حمل باید به طرزی مناسب در کارگاه ساختمانی قرار داده شود. هر محل باید به وضوح با نشانه های کاملاً قابل رؤیت ، علامتگذاری شود. بازرسی، نگهداری و تعمیر را باید در فواصل زمانی منظم عهده دار شده و ثبت نمایند.
    • ذخیره آب به منظور اطفای حریق ( سیستم لوله ، شیرهای آتش نشانی ، پمپها، تانکرها ، مخازن و غیره ) باید (در آغاز ساخت ) چه از طریق سیستم موقتی و چه با تکمیل بموقع سیستم دائمی - اگر قابل اجرا باشد- فراهم شود.
    • ذخیره آب باید برای چندین ساعت اطفای حریق کافی باشد.
    • شیرهای آتش نشانی باید به شیلنگهای بلند و اتصالات مناسب مجهز باشند. در صورت امکان محل شیرهای آتش نشانی باید به وضوح با نشانه های کاملاً قابل رؤیت علامتگذاری شود.
    • سیستم لوله ها باید به گونه ای باشد که کمترین فشار را که معادل 3 بار در دورترین نقطه است تأمین نماید.
    • بازرسی کل سیستم به روش آزمایش قابل اجرا در فواصل زمانی متناوب باید توسط شخصی که مسئول نظارت بر حفاظت در مقابل حریق است، انجام پذیرد.
    • در صورت امکان اتصال سریع به ذخیره آب عمومی:
      • محل دائمی شیرهای آتش نشانی باید به محض اخذ مجوز کارهای ساختمانی، نصب شود.
      • در بناهای چندین طبقه، آب‌پاشهای شیر آتش نشانی باید نصب شده و با پیشرفت کار ساختمان، طبقه به طبقه فشار هوای آنها تنظیم شود.
      • در تمام موارد شیلنگها و اتصالات کافی باید فراهم شود تا از امکان دسترسی همه قسمتهای کارهای موجود در قرارداد به آب اطمینان حاصل شود.
    • در یک نقشه اضطراری باید مسئولیت هر فرد در هنگام وقوع حریق نشان داده شود و درصورت ضرورت باید به چندین زبان اعلام گردد.
    • گروههای آتش نشانی باید تشکیل شده و برای هر مکان آموزش داده شوند. آنها باید با مأموران عمومی متخصص آتش نشانی هماهنگ باشند. هرگونه تجهیزات مورد نیاز باید در دسترس قرار گیرد. اقدامات مورد نیاز برای پیشگیری از وقوع حریق و مسیرهای دسترسی باید بطور دقیق از قبل با مـأمورین آتش نشانی عمـومی هماهنگ شود.